Στο επίκεντρο της συζήτησης για τη δημιουργία ενός τέταρτου δήμου στην Ημαθία, με την ονομασία Δήμος Αιγών, τίθεται πλέον και το ζήτημα των οικονομικών πόρων που θα μπορούσε να εξασφαλίσει μια ενιαία αυτοδιοικητική οντότητα, σε σύγκριση με τη σημερινή κατάσταση των τοπικών κοινοτήτων.

Οι υποστηρικτές της πρότασης για τη συνένωση της Βεργίνας, της Μακεδονίδος, της Μελίκης και των γύρω χωριών υποστηρίζουν ότι η παραμονή των περιοχών αυτών ως τοπικών κοινοτήτων στους Δήμους Βέροιας και Αλεξάνδρειας περιορίζει τις δυνατότητές τους να διαχειρίζονται αυτοτελώς τους διαθέσιμους οικονομικούς πόρους και να σχεδιάζουν έργα με βάση τις δικές τους ανάγκες.

Ενδεικτικά, σύμφωνα με τα στοιχεία που επικαλούνται οι υποστηρικτές της πρωτοβουλίας, η Βεργίνα θα δικαιούται μόλις 28.000 ευρώ και η Μακεδονίδα 10.000 ευρώ από την κατανομή πόρων που θα πραγματοποιήσει ο Δήμος Βέροιας.

Τα ποσά αυτά, όπως υποστηρίζουν, είναι ιδιαίτερα περιορισμένα σε σχέση με τις ανάγκες των περιοχών, τις υποδομές τους και τις δυνατότητες αναπτυξιακών παρεμβάσεων.

Η εικόνα, σύμφωνα με την ίδια επιχειρηματολογία, θα ήταν διαφορετική εάν οι συγκεκριμένες περιοχές συνενώνονταν με τη Μελίκη και τα γύρω χωριά, συγκροτώντας έναν νέο, αυτοτελή Δήμο Αιγών, με συνολικό πληθυσμό περίπου 12.000 κατοίκων.

Σε αυτή την περίπτωση, ο νέος δήμος θα είχε δικό του προϋπολογισμό και θα μπορούσε να διεκδικεί και να διαχειρίζεται τις χρηματοδοτήσεις που προβλέπονται για τους δήμους, σύμφωνα με τα ισχύοντα κριτήρια κατανομής.

Τα παραδείγματα των Καλαβρύτων και της Πύδνας-Κολινδρού

Για να υποστηρίξουν την άποψή τους, οι πρωτεργάτες της πρότασης παρουσιάζουν συγκριτικά οικονομικά στοιχεία για δήμους με παρόμοιο πληθυσμό, όπως οι Δήμοι Καλαβρύτων και Πύδνας-Κολινδρού.

Στον σχετικό πίνακα που δημοσιοποιούν, οι χρηματοδοτήσεις περιλαμβάνουν Κεντρικούς Αυτοτελείς Πόρους (ΚΑΠ), επενδυτικές δαπάνες, κονδύλια για σχολεία, κοινωνικές υπηρεσίες, πολιτική προστασία και άλλες ανάγκες της τοπικής αυτοδιοίκησης.

Ειδικότερα, για τον Δήμο Καλαβρύτων, με πληθυσμό 9.223 κατοίκων σύμφωνα με τον πίνακα, αναφέρονται ΚΑΠ ύψους 4.633.370,40 ευρώ και ΚΑΠ επενδυτικών δαπανών ύψους 358.740 ευρώ. Καταγράφονται, επίσης, επιμέρους χρηματοδοτήσεις για σχολικές λειτουργικές δαπάνες, το πρόγραμμα «Βοήθεια στο Σπίτι» και την πολιτική προστασία.

Οι υποστηρικτές του Δήμου Αιγών θεωρούν ότι τα στοιχεία αυτά καταδεικνύουν τη διαφορά ανάμεσα στους πόρους που μπορεί να διαχειρίζεται ένας αυτοτελής δήμος και στα περιορισμένα ποσά που αναλογούν σε μια τοπική κοινότητα στο πλαίσιο ενός μεγαλύτερου δήμου.

Ένας προϋπολογισμός για τις ανάγκες της περιοχής

Το βασικό επιχείρημα υπέρ της δημιουργίας του Δήμου Αιγών είναι ότι οι πόροι θα μπορούν να προγραμματίζονται και να κατευθύνονται με βάση τις ανάγκες των ίδιων των περιοχών που θα τον συγκροτούν.

Η αγροτική οδοποιία, η συντήρηση των υποδομών, η πολιτική προστασία, οι κοινωνικές υπηρεσίες, η καθημερινότητα των κατοίκων και η αξιοποίηση του ιστορικού και πολιτιστικού πλούτου της Βεργίνας και των Αιγών αποτελούν πεδία στα οποία θα μπορούσε να επικεντρωθεί ένας ενιαίος αναπτυξιακός σχεδιασμός.

Παράλληλα, ένας νέος δήμος θα μπορούσε να διαμορφώνει συνολικές προτεραιότητες για τη Μελίκη, τη Μακεδονίδα, τη Βεργίνα και τα γύρω χωριά, αντί οι ανάγκες τους να εντάσσονται στον ευρύτερο σχεδιασμό δύο διαφορετικών δήμων.

Βεβαίως, η τελική οικονομική εικόνα θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη όχι μόνο τις χρηματοδοτήσεις, αλλά και το κόστος λειτουργίας των νέων δημοτικών υπηρεσιών, καθώς και τα πραγματικά κριτήρια με τα οποία κατανέμονται οι κρατικοί πόροι.

Το οικονομικό διακύβευμα της αυτοδιοικητικής αλλαγής

Για τους υποστηρικτές της πρωτοβουλίας, το ζήτημα δεν είναι απλώς η δημιουργία ενός νέου δήμου στον διοικητικό χάρτη της Ημαθίας. Είναι, κυρίως, η δυνατότητα των τοπικών κοινωνιών να αποκτήσουν μεγαλύτερο έλεγχο στον σχεδιασμό και στην αξιοποίηση των διαθέσιμων πόρων.

Η σύγκριση με δήμους αντίστοιχου πληθυσμού αποτελεί τη βάση της επιχειρηματολογίας τους, αναδεικνύοντας την ανάγκη να εξεταστεί με συγκεκριμένα οικονομικά δεδομένα τι θα μπορούσε να σημαίνει η αυτοτέλεια για την περιοχή.

Το ερώτημα που τίθεται, επομένως, είναι σαφές: θα συνεχίσουν η Βεργίνα, η Μακεδονίδα και η Μελίκη να διεκδικούν πόρους ως επιμέρους κοινότητες δύο μεγαλύτερων δήμων ή θα ανοίξει ο δρόμος για έναν ενιαίο Δήμο Αιγών, με δικό του προϋπολογισμό και αυτοτελή αναπτυξιακό σχεδιασμό;

Η απάντηση απαιτεί τεκμηριωμένη οικονομική μελέτη, επίσημα στοιχεία χρηματοδότησης και ουσιαστική ενημέρωση των κατοίκων, ώστε η συζήτηση για το μέλλον της περιοχής να βασιστεί σε πραγματικά δεδομένα και σαφείς προοπτικές.