Περιστατικά όπως μεγάλες, σκληρές ή πολύπλοκες πέτρες των νεφρών, που πιθανότατα θα εγκυμονούσαν σοβαρές επιπλοκές αν αντιμετωπίζονταν με τις μεθόδους του παρελθόντος, πλέον αντιμετωπίζονται αποτελεσματικά, με τη συνδρομή της τεχνολογίας, η οποία έχει δώσει στους χειρουργούς τη δυνατότητα να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τη νεφρολιθίαση.

Ανησυχία ως προς την ικανότητά τους να θηλάσουν αλλά και ως προς τις τυχόν επιπτώσεις στην υγεία του βρέφους και των ιδίων έχουν συχνά οι γυναίκες που επιθυμούν να προχωρήσουν σε αυξητική στήθους ή ήδη έχουν πραγματοποιήσει το όνειρό τους. Ωστόσο, τα στοιχεία που προκύπτουν από τις μελέτες είναι καθησυχαστικά, και η συντριπτική πλειονότητά τους δείχνει ότι και διατηρούν την ικανότητα θηλασμού και αυτός είναι ασφαλής για τα νεογέννητα.  

Όλοι μας έχουμε ακούσει τη φράση πολύποδες του παχέος εντέρου. Πολλοί μάλιστα συγχέουν τους πολύποδες με τον καρκίνο του παχέος εντέρου, και μάλιστα ίσως και κάποια από τα άτομα που διαβάζουν αυτή τη στιγμή να ανήκουν σε αυτούς. Πρέπει όμως να γνωρίζουμε ότι πρόκειται για δυο διαφορετικά πράγματα, παρόλο, που είναι αλήθεια ότι κάποιοι πολύποδες του παχέος εντέρου κινδυνεύουν να μετατραπούν σε καρκίνο, όπως είναι αλήθεια και ότι σχεδόν όλοι οι καρκίνοι του παχέος εντέρου ξεκινούν ως πολύποδες.

Το δέρμα είναι το μεγαλύτερο όργανο του σώματος και η πρώτη γραμμή άμυνας του οργανισμού απέναντι στους περιβαλλοντικούς παράγοντες που τον απειλούν, από τα μικρόβια και την ατμοσφαιρική ρύπανση έως τις καιρικές συνθήκες. Είναι επομένως σημαντικό για την υγεία μας να το διατηρούμε σε όσο το δυνατόν καλύτερη κατάσταση.

Οι κιρσοί είναι φλέβες παθολογικής μορφής και πορείας που εμφανίζονται στα κάτω άκρα και προκαλούν σοβαρό αισθητικό, κατ' αρχάς, πρόβλημα στον πάσχοντα. Προκαλούνται μετά από δυσλειτουργία του επιφανειακού φλεβικού δικτύου των κάτω ακρών, η οποία έχει σαν αποτέλεσμα την παλινδρόμηση αίματος στα πόδια.

Μια διατροφή πλούσια σε ζάχαρη και λίπος διαταράσσει την ισορροπία του μικροβιώματος του εντέρου και μπορεί να επηρεάσει ορισμένες φλεγμονώδεις δερματικές παθήσεις, όπως η ψωρίαση. Στο συμπέρασμα αυτό κατέληξε μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο Journal of Investigative Dermatology, η οποία υποστηρίζει ότι η επιλογή μιας πιο ισορροπημένης διατροφής μπορεί να αποκαταστήσει την υγεία του εντέρου, να καταστείλει τη δερματική φλεγμονή και να οδηγήσει τελικά σε ύφεση των συμπτωμάτων της ψωρίασης.

Η περίπτωση των ηλεκτρονικών τσιγάρων για τη μείωση των βλαβών είναι απλή. Σχεδόν όλη η βλάβη που προκαλείται από τη χρήση καπνού προκύπτει από την εισπνοή των προϊόντων καύσης (καπνός) αποξηραμένων επεξεργασμένων φύλλων καπνού. Δεν υπάρχει καύση. Επομένως, δεν υπάρχουν προϊόντα καύσης για να εισπνευστούν. Αυτό σημαίνει ότι οι κύριοι επιβλαβείς παράγοντες στον καπνό του τσιγάρου είτε δεν υπάρχουν σε ανιχνεύσιμα επίπεδα είτε υπάρχουν σε πολύ χαμηλότερες συγκεντρώσεις από ότι στον καπνό του τσιγάρου. Ένας καπνιστής που μεταβαίνει εντελώς στη χρήση ηλεκτρονικού τσιγάρου (“άτμισμα”) είναι συνεπώς εκτεθειμένος σε πολύ χαμηλότερα επίπεδα τοξικών που είναι οι κύριες αιτίες ασθενειών που σχετίζονται με το κάπνισμα.

Στα μεγάλα κέντρα μαστού του εξωτερικού, στις ημέρες μας, η συντριπτική πλειονότητα των γυναικών που υποβάλλονται σε μαστεκτομή έχουν την επιλογή για άμεση αποκατάσταση του μαστού τους, σε πρώτο χρόνο, με άριστα ογκολογικά και αισθητικά αποτελέσματα. Στις περισσότερες περιπτώσεις είναι δυνατή και η διατήρηση της θηλής, γεγονός που βελτιώνει σημαντικά το τελικό αισθητικό αποτέλεσμα.

Οι καρδιοπάθειες αποτελούν την πρώτη αιτία θανάτου στις γυναίκες παγκοσμίως παρά το γεγονός ότι μέχρι πρόσφατα υπήρχε η εντύπωση ότι δεν προσβάλλονται από καρδιαγγειακά νοσήματα.

Οξεία (αιφνίδια έναρξη) ή χρόνια (επίμονη) μπορεί να είναι η φλεγμονή του προστάτη αδένα, η οποία ονομάζεται προστατίτιδα. Επίσης, μπορεί να είναι μολυσματική (που προκαλείται από λοίμωξη) ή μη μολυσματική. Ωστόσο, η ακριβής αιτία της μορφής της χρόνιας προστατίτιδας δεν είναι γνωστή και υπάρχει μια μεταβλητή απόκριση στα αντιβιοτικά και αντιφλεγμονώδη παυσίπονα. Για τους λόγους αυτούς, οι γιατροί προτιμούν να χρησιμοποιούν τον όρο «σύνδρομο χρόνιου πυελικού άλγους».