Κηδεύεται σήμερα Πέμπτη 08 Αυγούστου 2024 και ώρα 5.30 το απόγευμα, η Γεωργία, χήρα Ευαγγέλου, Δημολιάρα, 83 ετών. Η νεκρώσιμη ακολουθία θα τελεσθεί στον Ιερό Ναό Αγίας Παρασκευής στην Πατρίδα Δήμου Βέροιας.

Η σορός θα βρίσκεται στον Ιερό Ναό στις 5.00 μ.μ.

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων:

Την Τετάρτη 7 Αυγούστου στις 6:30 μ.μ. στο Πολιτιστικό Κέντρο της Σχολής Αριστοτέλους στη Νάουσα θα παραστεί στην τελετή υπογραφής της προγραμματικής σύμβασης για την εκτέλεση του έργου «Έρευνα και ανάδειξη του Αρχαίου Γυμνασίου της Μίεζας», που θα λάβει χώρα παρουσία της Υπουργού Πολιτισμού κ. Λίνας Μενδώνη.

Την Πέμπτη 8 Αυγούστου το πρωί θα μεταβεί στην Άρτα, όπου θα λάβει μέρος στο Αρχιερατικό Συλλείτουργο για την εορτή του Αγίου Καλλινίκου Επισκόπου Εδέσσης, ημέρα κατά την οποία άγει τα ονομαστήρια του ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Άρτης κ. Καλλίνικος.

Την Πέμπτη 8 Αυγούστου στις 9:00 μ.μ. θα ομιλήσει στη σειρά των ομιλιών «Επισκοπικός Λόγος» με θέμα: «Οι θαυματουργές εικόνες της Παναγίας μας». Η ομιλία θα μεταδοθεί μέσα από την ιστοσελίδα της Ιεράς Μητροπόλεως, την αντίστοιχη σελίδα στο Facebook και τον ραδιοφωνικό σταθμό «Παύλειος Λόγος 90,2 FM».

Την Παρασκευή 9 Αυγούστου το πρωί θα ιερουργήσει στον Ιερό Ναό του Αγίου Αθανασίου στο Πολυδένδρι για την εορτή του Αγίου Νικολάου του Κοκοβίτη.

Την Παρασκευή 9 Αυγούστου στις 7:00 μ.μ. θα χοροστατήσει στον Εσπερινό και στην Μικρή Παράκληση της Υπεραγίας Θεοτόκου στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου Επισκοπής.

Το Σάββατο 10 Αυγούστου το πρωί θα ιερουργήσει στο Πανελλήνιο Ιερό Προσκύνημα της Παναγίας Σουμελά Βερμίου και θα τελέσει το τεσσαρακονθήμερο μνημόσυνο του μακαριστού Ιεροψάλτου Βασιλείου Φωτιάδη.

Την Κυριακή 11 Αυγούστου το πρωί θα ιερουργήσει στον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου Αλεξανδρείας και θα υποδεχτεί την Ιερά Εικόνα της Παναγίας Χρυσοπολίτισσας.

Την Κυριακή 11 Αυγούστου στις 7:00 μ.μ. θα χοροστατήσει στον Εσπερινό και στην Μεγάλη Παράκληση της Υπεραγίας Θεοτόκου στο Πανελλήνιο Ιερό Προσκύνημα της Παναγίας Σουμελά Βερμίου.

Τη Δευτέρα 12 Αυγούστου στις 7:00 μ.μ. θα χοροστατήσει στον Εσπερινό και στην Μικρή Παράκληση της Υπεραγίας Θεοτόκου στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου Σελίου.

Την Τρίτη 13 Αυγούστου στις 7:00 μ.μ. θα χοροστατήσει στη Μεγάλη Παράκληση της Υπεραγίας Θεοτόκου και στην Ακολουθία του Επιταφίου της Παναγίας στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου Ναούσης.

Την Τετάρτη 14 Αυγούστου στις 6:30 μ.μ. θα λάβει μέρος στον Πανηγυρικό Πολυαρχιερατικό Εσπερινό της θεομητορικής εορτή της Κοιμήσεως της Υπεραγίας Θεοτόκου στο Πανελλήνιο Ιερό Προσκύνημα της Παναγίας Σουμελά στο Βέρμιο.

Την Πέμπτη 15 Αυγούστου το πρωί θα λάβει μέρος στο Πολυαρχιερατικό Συλλείτουργο επί τη θεομητορική εορτή της Κοιμήσεως της Υπεραγίας Θεοτόκου στο Πανελλήνιο Ιερό Προσκύνημα της Παναγίας Σουμελά στο Βέρμιο.

Την Πέμπτη 15 Αυγούστου στις 7:00 μ.μ. θα λάβει μέρος στον Πολυαρχιερατικό Μεθεόρτιο Εσπερινό και στην Ακολουθία του Επιταφίου της Παναγίας στον πανηγυρίζοντα Μητροπολιτικό Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου Αλεξανδρείας.

Την Παρασκευή 16 Αυγούστου το πρωί θα λάβει μέρος στο Πολυαρχιερατικό Συλλείτουργο στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου Σελίου.

Σήμερα Τετάρτη 7 Αυγούστου στις 20:30, στο Αρχαίο Θέατρο της Μίεζας, θα πραγματοποιηθεί η Θεατρική Παράσταση: «Η Μήδεια στη Μίεζα»

Εφτά νέες ηθοποιοί και ένας τραγουδιστής, έρχονται στο γυμνάσιο της Μίεζας, στη σχολή του Αριστοτέλη, σε αυτόν που όρισε την τραγωδία, για να καταπιαστούν με το πιο ερωτικό έργο που γράφτηκε ποτέ. Θα «τραγουδήσουν» όλα τα χορικά της τραγωδίας και θα προσπαθήσουν να αφηγηθούν την ιστορία της Μήδειας του Ευριπίδη από την αρχή ως το τέλος. Ως την ανάληψή της.

Σκηνοθεσία: Θοδωρής Γκόνης

Μουσική σύνθεση: Χρίστος Θεοδώρου

Χορός: Καρφή Ρωξάνη, Κάρνου Ευγενία, Χαλκιά Χριστίνα,Ροδοπούλου Μαρία, Τσιρώνη Δανάη, Τσιάκκα Μαρία, Μπάτη Μαρία

Κορυφαίος: Πάρις Κιμιωνής

Διοργάνωση: Δήμος Η.Π. Νάουσας

Είσοδος ελεύθερη

Ο Διευθυντής και το Προσωπικό της Διεύθυνσης Δευτεροβάθμιας  Εκπαίδευσης Ημαθίας εκφράζουν τα θερμά συλλυπητήρια για τον πρόωρο και αδόκητο χαμό του αγαπητού μας συναδέλφου Χρήστου Μπλατσιώτη.  Δυστυχώς, η υπηρεσία θρηνεί την απώλεια ενός εκλεκτού συναδέλφου  που έφυγε εχθές από κοντά μας.

Ο Χρήστος υπήρξε ένας νέος άνθρωπος, έντιμος, ευγενικός, δραστήριος, συναδελφικός, πρόσχαρης και με διαρκές ενδιαφέρον για το κοινό καλό και τα αθλητικά δρώμενα. Επί σειρά ετών υπήρξε προπονητής και στέλεχος της ομάδας μπάσκετ του Φιλίππου Βέροιας.

Έχασε τη μάχη για τη ζωή μετά από πολυήμερο αγώνα στο νοσοκομείο με την ασθένειά του.

Οι σκέψεις όλων μας είναι στην οικογένειά του, προς την οποία εκφράζουμε τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια!

Καταθέτουμε τον σεβασμό στην προσωπικότητα και το ουσιαστικό έργο του και τον αποχαιρετούμε με ειλικρινή θλίψη.

Ο Διευθυντής της ΔΔΕ Ημαθίας

Αθανάσιος Αλατζόγλου

Το εσπέρας της Τρίτης, 6ης Αυγούστου, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων χοροστάτησε στον Εσπερινό και στη Μεγάλη Παράκληση της Υπεραγίας Θεοτόκου στον Ιερό Ναό του Αγίου Λουκά του Ιατρού στην Ιερά Μονή Παναγίας Δοβρά Βεροίας.

Όπως κάθε Τρίτη απόγευμα στην Ιερά Ακολουθία τέθηκαν σε προσκύνηση τα χαριτόβρυτα Ιερά Λείψανα του Θαυματουργού Αγίου Λουκά, ενώ πλήθος κόσμου προσήλθε από την ευρύτερη περιοχή για να ζητήσει τη χάρη και την ευλογία του Αγίου Λουκά και να τον ευχαριστήσει για τα πολυάριθμα θαύματα που επιτελεί καθημερινά.

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Παντελεήμων στην ομιλία του ανέφερε μεταξύ άλλων: «Φῶς ἡ τεκοῦσα, Θεοτόκε, … φω­τα­γώγησον σύ, φωτός οὖσα δοχεῖ­ον».

Ἑορτάσαμε σήμερα τή μεγάλη δε­σπο­τική ἑορτή τῆς Μεταμορ­φώ­σεως τοῦ Κυρίου μας. Ἑορτάσαμε αὐτό τό μέγα θαῦμα τοῦ Κυρίου χάριν τῶν μαθητῶν του, νά τούς ἐπιτρέψει νά δοῦν γιά λίγο τήν αἴγλη τοῦ θείου προσώπου του.

Ὁ Χριστός, γράφει ὁ ἅγιος Λου­κᾶς, ἔκανε κατά τή διάρκεια τῆς δημόσιας ζωῆς του ἀμέτρητα θαύ­ματα. Θεράπευσε ἀσθενεῖς, ἀνέ­στη­σε νεκρούς, χόρτασε τούς ἀν­θρώ­πους, ἐξέβαλε δαιμόνια μέ ἕνα καί μόνο λόγο του, μέ ἕνα καί μόνο ἄγ­γιγμά του. Ὅλα αὐτά δέν ἦταν ὅμως ἀρκετά γιά τούς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι τόν ζήλευαν καί δέν ἤθε­λαν νά παραδεχθοῦν ὅτι ἦταν ὁ Σω­τήρας καί Λυτρωτής τοῦ κό­σμου, τόν ὁποῖο αἰῶνες ἀνέμεναν οἱ ἄνθρωποι.

Γι᾽ αὐτό καί σέ ὅλα αὐτά τά θαύ­μα­τα πού ἔκανε ὁ Χριστός, συνε­χί­ζει ὁ ἅγιος Λουκᾶς, προσέθεσε καί τό μέγα θαῦμα τῆς Μεταμορ­φώ­σε­ώς του στό ὄρος Θαβώρ.

Σ᾽ αὐ­τόν, πού ἔλαμψε μέ ἕνα ἐκ­θαμ­βω­τικό θεῖο φῶς ἐμφανίστη­καν οἱ προφῆτες τῆς Παλαιᾶς Δια­θήκης, ὁ Μωυσῆς καί ὁ Ἠλίας, καί προσκύ­νησαν τόν δημιουργό τοῦ νόμου. Μέ φόβο καί τρόμο ἔβλεπαν τό θαυμαστό αὐτό θέαμα οἱ ἐκλε­κτοί ἀπόστολοι, ὁ Πέτρος, ὁ Ἰάκω­βος καί ὁ Ἰωάννης, ἐνῶ ἀπό τή νεφέλη πού τούς σκέπαζε ἀκού­στη­κε ἡ φωνή τοῦ Θεοῦ «Οὗτος ἐστίν ὁ Υἱός μου ὁ ἀγαπητός, ἐν ᾧ εὐδό­κη­σα, αὐτοῦ ἀκούεται».

Στό θαῦμα αὐτό τῆς θείας Με­τα­­μορφώσεως ἡ Ὑπεραγία Θεοτόκος δέν εἶναι παροῦσα. Τό ἔχει ζήσει ὅμως, θά μπορούσαμε νά ποῦμε, κατ᾽ ἰδίαν.

Ἔζησε γιά ἀρκετά χρόνια μέσα στά Ἅγια τῶν Ἁγίων, ἐκεῖ ὅπου φυ­λασσόταν οἱ θεοχάρακτες πλά­κες τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ καί τό θεόσδοτο μάννα, καί ἀνέβηκε στό δικό της Θαβώρ, ὅταν τήν ἐπισκέ­φθη­κε ὁ ἀρχάγγελος Γαβριήλ, γιά νά τῆς ἀναγγείλει τήν ἐπιλογή τοῦ Θεοῦ στό πρόσωπό της.

Ὁ λόγος τοῦ ἀρ­χαγγέλου πρός τήν Κόρη τῆς Ναζαρέτ ἐξέφραζε τή φωνή τοῦ Θεοῦ, ὅπως τήν ἄκουσαν μέσα ἀπό τήν νεφέλη οἱ μαθητές του στό ὄρος τῆς Μεταμορφώσεως, καί τή διαβεβαίωνε γιά τήν ταυτό­τητα τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ πού θά κυοφο­ροῦσε στά σπλάγχνα της ἐκ Πνεύ­μα­τος Ἁγίου.

Οἱ δικοί της λόγοι, «ἰδού ἡ δούλη Κυρίου, γένοιτό μοι κατά τό ρῆμα σου», ἦταν ἡ ἀπάντησή της στήν ἐντολή τοῦ Θεοῦ στό ὄρος Θαβώρ «Αὐτοῦ ἀκούετε».

Ἡ Ὑπεραγία Θεο­τόκος εἶδε τή λάμψη τοῦ θείου προσώ­που τοῦ Υἱοῦ καί Λόγου τοῦ Θεοῦ, πού εἶδαν οἱ μαθητές του στό Θαβώρ, ἀπό τή στιγμή πού κράτησε στή μη­τρική της ἀγκάλη τόν Κύριό μας, τό Φῶς τοῦ κόσμου.

Αὐτή τήν ἰδιότητά της, ἄλλωστε, ἐπικα­λεῖ­ται ὁ ἱερός ποιητής τοῦ Μεγάλου Παρακλητικοῦ κανόνος γιά νά ζητήσει καί γιά τόν ἑαυτό του, ἀλλά καί γιά ὅλους ἐμᾶς πού τόν ψάλαμε ἀπόψε μέ κατάνυξη καί συγκίνηση ἐδῶ στόν ναό τοῦ ἁγίου Λουκᾶ, τοῦ ἰατροῦ καί θαυ­μ­ατουρ­γοῦ, καί ἐνώπιον τῶν ἱερῶν εἰκό­νων τῆς Παναγίας τῆς Τριχε­ρού­σας καί τῆς Παναγίας τῆς Γορ­γο­επη­κόου, νά φωταγωγήσει καί τίς δικές μας ψυχές.

«Φῶς ἡ τεκοῦσα, Θεοτόκε, … φω­τα­γώγησον σύ φωτός οὖσα δοχεῖ­ον».

Δοχεῖο θείου φωτός ἡ Κυρία Θεο­τόκος καί ἐμεῖς τῆς ζητοῦμε καί τήν παρακαλοῦμε ἀπό τήν πλη­σμο­­­νή τοῦ φωτός πού διέθετε ὅσο ζοῦσε στή γῆ ἀλλά καί ἀπό τήν πλησμονή τοῦ φωτός πού ἀπολαμ­βάνει πλησίον τοῦ Υἱοῦ της στόν οὐρανό, νά φωτίσει καί τίς δικές μας ψυχές πού ἔχουν σκοτισθεῖ ἀπό τήν ἁμαρτία. Γιατί κάθε ἁμαρ­τία, μικρότερη ἤ μεγαλύτερη, δημι­ουργεῖ μία σκιά στήν ψυχή μας καί ἀποδιώκει τό φῶς τοῦ Χριστοῦ, καθώς μᾶς ἀπομακρύνει ἀπό Αὐ­τόν.

Καί ἔχουμε ἀνάγκη τό φῶς, γιατί διαφορετικά, περπατώντας στό σκο­τάδι, κινδυνεύουμε νά πέσουμε στίς παγίδες τοῦ πονηροῦ καί νά ἀπομακρυνθοῦμε περισσότερο ἀπό τόν Θεό. Χωρίς τό φῶς τοῦ Χρι­στοῦ, δέν εἶναι δυνα­τόν νά βροῦμε τήν ἔξοδο ἀπό τό σκοτάδι μας καί τόν δρόμο πρός τόν Χριστό, γιατί χωρίς τή δική του βοήθεια δέν μπο­ροῦμε νά κάνουμε τίποτε. «Χωρίς ἐμοῦ οὐ δύνασθε ποιεῖν οὐδέν», μᾶς λέγει ὁ ἴδιος ὁ Κύριός μας.

Γι᾽ αὐτό καί παρακαλέσαμε ἀπόψε τήν Ὑπεραγία Θεοτόκο νά μᾶς φω­τί­σει μέ τό φῶς τοῦ Υἱοῦ της, γιά νά μποροῦμε νά βαδίζουμε καί ἐμεῖς τόν δρόμο τῶν ἐντολῶν του, γιά νά μποροῦμε νά εἴμεθα καί ἐμεῖς «τέ­κνα φωτός», ἀκολουθώ­ντας τίς ἐντολές του, ὅπως καί ὁ Θεός μᾶς ζητᾶ, ἀλλά καί ὅπως ἡ Παναγία μητέρα μας μᾶς συστήνει.

Ἄς μήν παραλείπουμε, λοιπόν, ὄχι μόνο αὐτές τίς ἡμέρες τοῦ Δεκαπενταυ­γούστου, ἀλλά πάντο­τε, σέ ὅλη μας τή ζωή, νά ζητοῦμε ἀπό τήν Κυρία Θεοτόκο νά μᾶς χαρίζει τό φῶς πού θά φωτίζει τήν ψυχή μας ἀλλά καί ἄς ἀγωνιζό­με­θα νά τό διατηροῦμε καί νά μετα­δίδουμε στούς ἀνθρώπους γύρω μας.

Του Γιάννη Καμπούρη

Εδώ και καιρό αν και θέλω να γράψω κάτι για την ΚΕΠΑ, αλλά δεν το αποφάσιζα. Όλο σκεφτόμουν ότι ίσως δεν είναι έτσι όπως τα βλέπω εγώ, ίσως κάνω λάθος, ίσως, ίσως … αλλά τίποτα που να ανατρέπει αυτή τη θλιβερή κατ’ εμέ σημερινή πραγματικότητα τελικά δε συμβαίνει. Έτσι για να μην είμαι «μετά Χριστόν Προφήτης» για τα όσα πρόκειται να ακολουθήσουν, αποφάσισα να γράψω αυτό το κομμάτι. Και το κάνω με βαριά καρδιά γιατί τίποτα διαφορετικό δεν πρόκειται να συμβεί, τίποτα που να αλλάξει την πορεία των πραγμάτων ως έχουν και μακάρι να διαψευστώ.

Την ΚΕΠΑ όπως τη γνωρίζαμε, όπως την αγαπήσαμε, όπως τη ζήσαμε δεν υπάρχει πια. Υπάρχει ένας απλά κατ’ όνομα φορέας, που κινείται με μια κεκτημένη από χρόνια ταχύτητα, ταχύτητα που από τη στιγμή που έπαψε να τροφοδοτείται από οτιδήποτε νέο, μηδενίζεται νομοτελειακά. Οργανισμός που δεν ανανεώνει τα κύτταρα του πεθαίνει και η ΚΕΠΑ δεν ανανεώνει τα κύτταρά της.

Βιώνουμε μια διαρκώς μειούμενη ανταπόκριση του κοινού στις πολιτιστικές δραστηριότητες της πόλης μας, απόρροια κοινότυπων και επαναλαμβανόμενων επιλογών που δεν ικανοποιούν, δεν έλκουν. Ένα μοτίβο επαναλαμβανόμενων και κοινότυπων επιλογών, καταντά βαρετό και απωθητικό. Και αντί αυτό να αποτελέσει ερέθισμα για προβληματισμό και αναπροσανατολισμό, τυγχάνει μιας διαδικασίας αυτοεπιδοκιμασίας και αντίστοιχης αυτοεπιβεβαίωσης, αν είναι δυνατόν ! 

Μα είναι τόσο δύσκολο να γίνει αντιληπτή αυτή η απλή αλλά και πικρή αλήθεια ; Και προφανώς δεν είναι λύση να ρίξουμε τον πήχη, ρέποντας προς επιλογές που μπορεί μεν να προσελκύσουν κοινό, αλλά ξεφεύγουν από το αποδεκτό πολιτιστικό πλαίσιο που θεωρητικά υπηρετεί η ΚΕΠΑ.

Η λύση να το ξαναπούμε, βρίσκεται στο νέο που όμως πρέπει να αναζητηθεί, δεν είναι κάτι που προσφέρεται ακοπίαστα, δεν είναι «αυτοφυές». Και η αναφορά στο νέο έχει να κάνει με το περιεχόμενο των επιλεγόμενων δραστηριοτήτων, αλλά και με τις ίδιες τις δραστηριότητες ως δομή, παρουσία και λειτουργία. Και μη μας διαφεύγει ότι η απλή επανάληψη ακόμα και πρότερων επιτυχημένων επιλογών μπορεί να είναι η εύκολη λύση της στιγμής, αλλά δεν είναι η λύση, το αντίθετο !

Και εδώ ας μου επιτραπεί μια μικρή παρένθεση. Δε μπορεί να υπάρξει αποδοτική πολιτιστική πολιτική χωρίς ένα σαφές θεωρητικό υπόβαθρο και μια αντίστοιχη στρατηγική, απόρροια δεδομένων και ευρύτερων στρατηγικών επιλογών. Και δυστυχώς σήμερα η πολιτιστική πολιτική στην πόλη μας, είναι χωρίς στρατηγική, δεν ενισχύεται η «ανταγωνιστικότητά» μας στο χώρο του πολιτισμού.

Ο πολιτισμός είναι μια βασική αναπτυξιακή συνιστώσα για έναν τόπο, του δίνει «ταυτότητα» και περιεχόμενο, τον καθιστά διακριτό και σε τελική ανάλυση ελκτικό και προτιμητέο. Αλλά αυτές οι δυνατότητες δεν υφίστανται ή και ακυρώνονται αν ο πολιτισμός, το προσφερόμενο πολιτιστικό προϊόν κατ’ επέκταση, είναι περιορισμένου ενδιαφέροντος. Ας σκεφτούμε λίγο, γιατί λχ να επιλέξει κάποιος να «ενδιαφερθεί» για εμάς, αν αυτά που του προσφέρουμε μπορεί να τα βρει αλλού ή ακόμα και στον τόπο του ;

Πως προσδοκούμε να προσελκύσουμε τον τρίτο να ενδιαφερθεί για την πόλη και τα δρώμενα της και έτσι να «εκμεταλλευτούμε» την εδώ παρουσία του, αν όχι με θελκτικές δραστηριότητες, νέες και καινοτόμες ;  Δε μας φτάνει να έρθει κάποιος ως επισκέπτης απλά και μόνο για να δει και να θαυμάσει το πολιτιστικό μας απόθεμα, την κληρονομιά μας. Στην περίπτωση αυτή θα εστιάσει και θα εξαντλήσει το ενδιαφέρον του σε συγκεκριμένα σημεία. Άντε το πολύ να πάρει ένα νερό, κάποιο καφέ και άντε και στην καλύτερη κανένα τσολιαδάκι. Πρέπει να βρούμε τρόπο να τον πείσουμε να μείνει. Και για να μείνει πρέπει να δημιουργήσουμε, να λειτουργήσουμε και να προσφέρουμε ένα ολοκληρωμένο πολιτιστικό πακέτο. Ένα συνδυασμό του μνημειακού πολιτιστικού αποθέματος που υπάρχει σε αφθονία και του σύγχρονου πολιτισμού και πάντα σε συνδυασμό με υψηλού επιπέδου υπηρεσίες (άλλο πονεμένο σημείο αυτό).

Πως να υπάρξει οικονομική ανάπτυξη, αν η οικονομική μας ζωή εξαντλείται σε ενδοδημοτικές συναλλαγές. Αν δεν υπάρξει ροή πόρων από έξω, τότε απλά τρώμε τις σάρκες μας μέχρι να εξαντληθούν και αυτές. Και ροή πόρων από έξω συμβαίνει είτε με την πώληση προϊόντων, είτε με την προσφορά υπηρεσιών. Μα είναι τόσο δύσκολο να γίνει αντιληπτό αυτό. Παλεύουμε μεταξύ μας για τη μοιρασιά μιας πίτας που ολοένα μικραίνει.

Για να προωθήσουμε δυναμικά είτε τα τοπικά προϊόντα, είτε για να επιλέξει κάποιος να αγοράσει τις υπηρεσίες μας, πρέπει όλα αυτά να συνοδεύονται και από μια ισχυρή ταυτότητα, που ο πολιτισμός μπορεί να την προσφέρει. Ο τόπος μας έχει όλα τα προαπαιτούμενα που μπορεί να εγγυηθούν αυτή την ταυτότητα και είναι κρίμα που δεν το κάνουμε. Το πρόβλημα είναι καθαρά η δική μας αδυναμία, μάλλον ανικανότητα, να εκμεταλλευτούμε αυτή τη δυνατότητα.

Το διακριτό πολιτιστικό μας αποτύπωμα πρέπει να είναι ορατό ΠΑΝΤΟΥ. Τόσο σε εμάς τους ίδιους, όσο και στην εικόνα και λειτουργία της πόλης. Η σχέση μας με την πόλη και ειδικότερα με το δημόσιο χώρο, θα κρίνει πολλά. Ο δημόσιος χώρος είναι η πρώτη και καθοριστική εικόνα μας στον τρίτο, βλέπει και κρίνει πόσο όμορφος και λειτουργικός είναι. Η ομορφιά και η λειτουργία δεν πρέπει να είναι σημειακή, πρέπει να διαχέεται και να χαρακτηρίζει ολόκληρη την πόλη, αλλά και τα χωριά μας και προφανώς αυτό αποτελεί ευρύτερη, συλλογική ευθύνη. Η ευθύνη της δημοτικής αρχής είναι να μας δώσει να το καταλάβουμε. Και οι ανοικτές πολιτιστικές δραστηριότητες – πέρα από τα άλλα στοιχεία που εμπεριέχουν - είναι ένα πολύ βασικό εργαλείο σε αυτή την προσπάθεια και δυστυχώς η πολιτική που ακολουθείται και στο σημείο αυτό, είναι προς διαφορετική κατεύθυνση.

Και η ΚΕΠΑ σε όλα αυτά έχει αντικειμενικά κομβικό ρόλο. Είναι ο καταλύτης για τη συγκρότηση και υλοποίηση ενός τόσο αναγκαίου για την πόλη και το μέλλον της πλαισίου πολιτιστικής πολιτικής και αντίστοιχης δράσης, που με τη σειρά τους θα εισφέρουν καθοριστικά στην ανάπτυξή της. Και είναι κρίμα που αντί να πρωτοστατεί σε όλα αυτά και να πάει παραπέρα τον εαυτό της και την πόλη συνολικά, μετεξελίχθηκε σε ένα συνοικιακό σύλλογο – με την ελπίδα η προσομοίωση αυτή να μη τύχει παρεξήγησης. Και αυτό είναι συνολική πολιτική ευθύνη της διοίκησης του δήμου. Από την άλλη θα πείτε, εδώ δεν έχει αποσαφηνίσει την αναπτυξιακή μας ρότα μας συνολικά, στον πολιτισμό θα το έκανε ;

Η ΚΕΠΑ όφειλε να συνεχίσει την θετική εξελεγκτική της πορεία. Δυστυχώς όμως αυτή η πορεία ανακόπηκε και η διακοπή όχι μόνο της στέρησε αυτή τη δυνατότητα, αλλά μας γύρισε πολύ πίσω και δε γνωρίζω αν υπάρχουν πλέον δυνατότητες να επανέλθουμε στην πρότερη θέση μας και στις ανάλογες προοπτικές.

Θλιβερές αλήθειες που δε μπορεί να κρυφτούν πίσω από οποιοδήποτε αντεπιχείρημα, η ζωή είναι αμείλικτη αν βέβαια έχουμε το θάρρος να τη δούμε κατάματα. Κρίμα για την ΚΕΠΑ, κρίμα για την πόλη μας.

Ο Δήμος Αλεξάνδρειας με χαρά παρουσιάζει το Πρόγραμμα Συναυλιών που οργανώνει για το Καλοκαίρι του 2024. Οι συναυλίες ξεκινούν την Τρίτη 27 Αυγούστου και ολοκληρώνονται το Σάββατο, 14 Σεπτεμβρίου. Στην πόλη μας θα εμφανιστούν οι:

ΜΑΝΩΛΗΣ ΜΗΤΣΙΑΣ
Τρίτη 27-08-2024 Ώρα 21.00
Δημοτικό αμφιθέατρο Αλεξάνδρειας
Τιμή εισόδου 12 ευρώ Προπώληση 10 ευρώ

ΜΑΡΙΝΑ ΣΑΤΤΙ
Κυριακή 01-09-2024 Ώρα 21.00
Δημοτικό αμφιθέατρο Αλεξάνδρειας
Τιμή εισόδου 18 ευρώ Προπώληση 15 ευρώ

ΣΤΕΛΙΟΣ ΡΟΚΚΟΣ
Τετάρτη 04-09-2024 Ώρα 21.00
Δημοτικό αμφιθέατρο Αλεξάνδρειας
Τιμή εισόδου 18 ευρώ Προπώληση 15 ευρώ

ΠΑΣΧΑΛΗΣ
Σάββατο 14-09-2024 Ώρα 21.00
Δημοτικό αμφιθέατρο Αλεξάνδρειας
Τιμή εισόδου 7 ευρώ Προπώληση 5 ευρώ.

Θα υπάρξει νεότερη ανακοίνωση για τις ημερομηνίες διάθεσης
και τα σημεία προπώλησης των εισιτηρίων.

Η
ΑΝΤΙΔΗΜΑΡΧΟΣ

ΛΑΦΑΖΑΝΗ ΕΛΕΝΗ