Ο Δήμος Σκύδρας, στο πλαίσιο ενημέρωσης των πολιτών, προβαίνει στην παρούσα ανακοίνωση, προκειμένου να παράσχει αναλυτική ενημέρωση και διευκρινίσεις σχετικά με τη διαδικασία επιβολής αναγκαστικών μέτρων είσπραξης  για οφειλές προς το Δήμο (κατασχέσεις τραπεζικών λογαριασμών).

Οφείλουμε να καταστήσουμε σαφές ότι η ενεργοποίηση των μέτρων αυτών αποτελεί αυστηρή και ρητή υποχρέωση που επιβάλλεται από το Νόμο.

Για την πλήρη και αντικειμενική ενημέρωση όλων, παραθέτουμε το νομικό πλαίσιο και τους κανόνες βάσει των οποίων λειτουργεί η Οικονομική Υπηρεσία:

Ο Δήμος είναι υποχρεωμένος να προχωρήσει σε κατασχέσεις. Σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία (άρθρο 129 του Ν. 4820/2021 και άρθρο 118 του Ν. 4700/2020), οι ΟΤΑ ελέγχονται αυστηρά από τα αρμόδια κρατικά όργανα (Ελεγκτικό Συνέδριο, ΑΑΔΕ κ.λπ.) και υποχρεούνται να εισπράττουν τα νομίμως βεβαιωμένα χρέη, οφειλές ή πρόστιμα.Η αδράνεια ή η παράλειψη λήψης εισπρακτικών μέτρων από την πλευρά του Δήμου θεωρείται παράβαση καθήκοντος και επιφέρει βαρύτατους προσωπικούς καταλογισμούς (αστικούς και ποινικούς) στα αρμόδια όργανα του Δήμου.

Το νομικό πλαίσιο των κατασχέσεων διέπεται από το νέο Κώδικα Είσπραξης Δημοσίων Εσόδων (Κ.Ε.Δ.Ε. – Ν. 4978/2022). Τα αναγκαστικά μέτρα περιλαμβάνουν την κατάσχεση κινητών (στα χέρια του οφειλέτη ή τρίτων, όπως οι τράπεζες) και την κατάσχεση ακινήτων (Άρθρο 9).Η κατάσχεση τραπεζικών λογαριασμών επιβάλλεται για συνολικές ληξιπρόθεσμες οφειλές από 50 ευρώ και άνω, εφόσον αυτές δεν έχουν εξοφληθεί ή υπαχθεί σε ενεργή ρύθμιση(Άρθρο 31, παρ. 4).

Η διαδικασία είναι πλέον απολύτως ψηφιοποιημένη και αυτοματοποιημένη. Σύμφωνα με το Άρθρο 32 του Ν. 4978/2022, τα κατασχετήρια αποστέλλονται μαζικά και ηλεκτρονικά μέσω ασφαλών διαμετακομιστικών κόμβων απευθείας στα κεντρικά συστήματα των Πιστωτικών Ιδρυμάτων (Τραπεζών). Οι τράπεζες υποχρεούνται να δεσμεύσουν τα ποσά αυθημερόν και να τα αποδώσουν στο Δήμο εντός 8 ημερών.

Υπενθυμίζεται στους δημότες ότι, βάσει του Άρθρου 33 του Κ.Ε.Δ.Ε., ισχύει το νομοθετημένο ακατάσχετο όριο για έναν μοναδικό τραπεζικό λογαριασμό (μισθοδοσίας, σύνταξης ή απλό), τον οποίο ο ίδιος ο πολίτης έχει δηλώσει στο σύστημα TAXISnet της ΑΑΔΕ. Τα ποσά εντός του δηλωμένου ακατάσχετου λογαριασμού προστατεύονται από το νόμο μέχρι το προβλεπόμενο όριο.

Από τα ως άνω αναφερόμενα, σαφώς προκύπτει η Οικονομική Υπηρεσία του Δήμου μας, έχει υποχρέωση να εφαρμόσει τις αναγκαστικές διατάξεις, μέτρων είσπραξης (κατασχέσεις τραπεζικών λογαριασμών) για οφειλές προς το Δήμο.

Προκειμένου να αποφευχθούν περαιτέρω δυσάρεστες καταστάσεις, εμπλοκή των τραπεζικών σας λογαριασμών ή επιβολή μέτρων σε μεγαλύτερες οφειλές,

παρακαλούμε θερμά όλους τους συναλλασσόμενους με το Δήμο Σκύδρας, οι οποίοι έχουν εκκρεμείς, ληξιπρόθεσμες οφειλές (δημοτικά τέλη, ΤΑΠ, τέλη νεκροταφείου κ.λπ.), να προσέλθουν άμεσα στην Ταμειακή Υπηρεσία του Δήμου προκειμένου είτε να εξοφλήσουν το χρέος τους είτε να το υπάγουν εγκαίρως (πριν οδηγηθεί στην Τράπεζα) σε καθεστώς ρύθμισης.

Η τακτοποίηση ή ρύθμιση των ως άνω οφειλών σταματά άμεσα κάθε περαιτέρω διαδικασία αναγκαστικής εκτέλεσης.  

Ο ΠΡΟΪΣΤΑΜΕΝΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗΣ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΩΝ

ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ

ΔΗΜΟΥ ΣΚΥΔΡΑΣ

ΙΓΝΑΤΙΟΣ ΚΑΡΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ 

Ο δημόσιος διάλογος – τα αδιέξοδα

Της Αναστασίας Πάπαρη

Δρ Αρχιτέκτων & Πολεοδόμος / UrbanDesigner

Dipl., MSc, M. Phil., PhD

(A.U.Th. & U.C.L., The Bartlett)

Εμπειρογνώμων της ΕΕ για τον θεσμό

της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε., Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Ο δημόσιος διάλογος για την υποψηφιότητα της Βέροιας ως Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης (ΠΠΕ) για το 2034 άνοιξε επιτέλους στον τοπικό Τύπο, γεγονός που συνιστά ένα υγιές δείγμα εγρήγορσης της τοπικής κοινωνίας. Αφορμή αποτέλεσε η παρουσίαση, στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, των αποτελεσμάτων της πρώτης φάσης και του περιεχομένου της δεύτερης φάσης του έργου. Οι γραπτές παρεμβάσεις προσωπικοτήτων, διανοουμένων και πολιτών ανέδειξαν τη σημαντική δυναμική που διαθέτει η τοπική κοινωνία στον τομέα του Πολιτισμού, τόσο ως πεδίο πολιτισμικής δημιουργίας όσο και ως πεδίο πολιτιστικής παραγωγής.

Κοινή συνισταμένη όλων των παρεμβάσεων υπήρξε το ενδιαφέρον για το μέλλον της πόλης, η συμβολή του θεσμού της ΠΠΕ στη βελτίωση των όρων τοπικής ανάπτυξης, η δυνατότητα γόνιμης σύνδεσης της τοπικής με την ευρωπαϊκή διάσταση, καθώς και η ουσιαστική ένταξη του ανθρώπινου δυναμικού στα επιμέρους στάδια της προετοιμασίας. Παράλληλα, επισημάνθηκαν οι χαμηλοί ρυθμοί ανάπτυξης, ιδίως στους δείκτες οικονομικής παραγωγής και ποιότητας ζωής, όπως αποτυπώνονται στο καταρρέον ιστορικό κέντρο, στην έλλειψη πρασίνου στις γειτονιές, στην ανεπαρκή ποιότητα των εξυπηρετήσεων και των δημόσιων χώρων, αλλά και στην αποσπασματική οργάνωση της δημόσιας, τρισδιάστατης εικόνας της πόλης.

Διατυπώθηκαν, επίσης, ερωτήματα σχετικά με την περιορισμένη ενημέρωση του ευρέος κοινού για τις παρουσιάσεις που γίνονται, ενώ παράλληλα ασκήθηκε κριτική στην επιλογή απευθείας αναθέσεων σε μη Βεροιείς, οι οποίοι, κατά τεκμήριο, δεν διαθέτουν άμεση γνώση του πολιτισμικού και πολιτιστικού αποθέματος, ούτε του δυναμικού της πόλης. Το γεγονός αυτό καθίσταται ακόμη πιο προβληματικό, εφόσον υπάρχει τοπικό ανθρώπινο δυναμικό με εξίσου σημαντικά, αν όχι σημαντικότερα, προσόντα.

Ως εμπειρογνώμων της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τον θεσμό της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης, διατύπωσα την άποψη ότι η διεκδίκηση του τίτλου της ΠΠΕ μπορεί να στεφθεί με επιτυχία, πρωτίστως όταν επικρατεί ενότητα στην τοπική κοινωνία και αξιοποιείται ουσιαστικά το διαθέσιμο τοπικό επιστημονικό και καλλιτεχνικό δυναμικό. Στην περίπτωση της πόλης μας, η περιθωριοποίηση μέρους αυτού του αξιόλογου δυναμικού και η προσέγγισή του μόνο για τη συμπλήρωση του Ερωτηματολογίου, συνιστούν επιλογή κατώτερη των απαιτήσεων και των προσδοκιών. Εύλογα, λοιπόν, διατυπώθηκε το ερώτημα: Ποιος σχεδιάζει για την πόλη, χωρίς την πόλη;

Η Πολιτιστική Στρατηγική για τη Veria– Η σχέση της με την υποψηφιότητα της VeriaΠΠΕ2034

Από την απευθείας ανάθεση σε εργαστήριο του ΑΠΘ της εκπόνησης της Πολιτιστικής Στρατηγικής (ΠΣ), χωρίς τη συμμετοχή του τοπικού επιστημονικού δυναμικού - πλην μίας περίπτωσης - , προκύπτουν τα εξής ζητήματα:

1.    Η Πολιτιστική Στρατηγική έρχεται εκ των υστέρων, μετά την ολοκλήρωση της καταγραφής και της αξιολόγησης των δυνατοτήτων της πόλης να υποβάλει υποψηφιότητα για τον θεσμό της ΠΠΕ. Πρόκειται για μια πρωθύστερη μεθοδολογική επιλογή, καθώς, κατά τον ορθό σχεδιασμό, προηγείται η εκπόνηση μιας μελέτης γενικής σύλληψης του θέματος και ακολουθεί η εξειδίκευσή της. Στην προκειμένη περίπτωση, ο βασικός αυτός κανόνας ανετράπη, με αποτέλεσμα να προταχθεί το ειδικό έναντι του γενικού.

Βέροια, Πανόραμα της πόλης από τον κάμπο

(Αθηνόραμα)

2.    Η Πολιτιστική Στρατηγική πρόκειται να εκπονηθεί με βάση τις προδιαγραφές που εφαρμόστηκαν στα 15 Πολιτιστικά Masterplansανά την Επικράτεια για τις πόλεις και τα νησιά Θεσσαλονίκη, Δράμα, Καβάλα, Ξάνθη, Κομοτηνή, Αλεξανδρούπολη, Σουφλί, Ρόδο, Κω, Λέρο, Λήμνο, Λέσβο, Χίο, Σάμο και Ικαρία. Ωστόσο, τα σχέδια αυτά εκπονήθηκαν χωρίς οι προδιαγραφές τους να λαμβάνουν υπόψη τα ειδικά κριτήρια του θεσμού της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης. Αυτό σημαίνει ότι η Βέροια διατρέχει τον κίνδυνο να διολισθήσει στην ευκολία του ‘copy-paste’, δηλαδή της άκριτης μεταφοράς αυτών των προδιαγραφών, αντί να επεξεργαστεί τις δικές της, πρωτότυπες κατευθύνσεις, προσαρμοσμένες στα νέα κριτήρια της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τις Πολιτιστικές Πρωτεύουσες.

Ο Δήμος Βέροιας διατρέχει τον κίνδυνο να υποχρεωθεί σε ακύρωση των αποτελεσμάτων των δύο ερευνών που έχει ήδη αναθέσει, εάν τα νέα κριτήρια για τις ΠΠΕ - τα οποία αναμένονται από την Ευρωπαϊκή Ένωση από τα τέλη του 2027 έως τις αρχές του 2028 και θα αφορούν στον κύκλο του θεσμού μετά το 2033 - μεταβληθούν σε τέτοιο βαθμό, ώστε οι έρευνες αυτές να καταστούν ανεπίκαιρες ή ασύμβατες με τις προδιαγραφές του φακέλου υποψηφιότητας. Μια τέτοια εξέλιξη θα συνεπαγόταν σπατάλη δημόσιων πόρων, δηλαδή του χρήματος των Βεροιέων, και θα προκαλούσε εύλογη απογοήτευση.

3.    Σε κάθε περίπτωση, οι προδιαγραφές της Πολιτιστικής Στρατηγικής θα όφειλαν, ιδίως εφόσον η Ομάδα Έργου αμείβεται από τους ίδιους πόρους του Δήμου – δηλαδή τους πολίτες, καθ’ όσον πρόκειται για απευθείας ανάθεση -, να τεθούν προηγουμένως σε δημόσια διαβούλευση και, στη συνέχεια, να αποτυπωθούν στη σύμβαση. Διαφορετικά, η διαδικασία εκλαμβάνεται ως κλειστή και αδιαφανής, γεγονός που οδηγεί σχεδόν αναπόφευκτα σε αδράνεια, απροθυμία και, τελικώς, σε περιορισμένη συμμετοχή των τοπικών φορέων και των εν γένει δρώντων.

4.    Επανερχόμενη στο ζήτημα της στελέχωσης του έργου της Πολιτιστικής Στρατηγικής για τη Βέροια, παρατηρώ ότι στα 15 masterplansαξιοποιήθηκαν ερευνητές των πανεπιστημίων, που είχαν την ευθύνη της εκπόνησής τους (Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Πανεπιστήμιο Αιγαίου, Πάντειο Πανεπιστήμιο), ενώ οι εκάστοτε ομάδες συγκροτήθηκαν από επιστήμονες που συνδέονταν, είτε με το αρμόδιο πανεπιστήμιο είτε με τον τόπο αναφοράς του έργου. Μια ανάλογη πρακτική θα μπορούσε να είχε ακολουθηθεί και στην περίπτωση της Βέροιας. Αντί της συγκρότησης μιας ομάδας enblocαπό επιστήμονες που δεν σχετίζονται με την πόλη, πλην ενός μέλους, θα ήταν προτιμότερο η Ομάδα να συγκροτηθεί γύρω από έναν επιστημονικό υπεύθυνο — όπως συνέβη στα περισσότερα από τα 15 masterplansμε τον κ. Αθ. Καλογερέση — και να περιλαμβάνει ερευνητές, όπως η κ. Γ. Κατσαβουνίδου, Βεροιώτισσα και συμμετέχουσα σε δύο από τα 15 masterplans, καθώς και άλλους Βεροιείς που διαπρέπουν σε συναφή γνωστικά πεδία και, ει δυνατόν, διαθέτουν γνώση του θεσμού της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης. Μια τέτοια επιλογή θα ήταν κοινωνικά δικαιότερη και λειτουργικά αποδοτικότερη, χωρίς να προκαλεί τριγμούς στη σχέση της τοπικής κοινωνίας με την τοπική αυτοδιοίκηση. Αντιθέτως, θα μπορούσε να καλλιεργήσει κλίμα ομοθυμίας γύρω από τη διεκδίκηση του τίτλου, όπως ακριβώς απαιτεί η Ευρωπαϊκή Ένωση. Υπό αυτό το πρίσμα, το σύνθημα που προβλήθηκε κατά την πρώτη φάση του έργου, «Μια Πόλη για Όλους», δεν βρήκε, δυστυχώς, την αναγκαία αντιστοίχισή του στην πράξη.

Η Πολιτιστική Στρατηγική θεμελιώνεται, πρωτίστως, στην εμπιστοσύνη προς τις τοπικές δυνάμεις ενός τόπου και στην ουσιαστική αξιοποίηση του επιστημονικού και καλλιτεχνικού δυναμικού του, χωρίς κομματικά στεγανά. Το χάσμα που δημιουργεί η παραγνώριση αυτού του δυναμικού είναι βαθύτερο απ’ όσο συνήθως εκτιμάται κατά τη λήψη των αρχικών αποφάσεων.

Η σχέση μου με τον θεσμό της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας

Με το ζήτημα της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης ασχολούμαι για δεκαετίες, τόσο σε επίπεδο ακαδημαϊκό / ερευνητικό, όσο και εφαρμοσμένο. Παραθέτω τους κυριότερους σταθμούς αυτής της πορείας, καθώς και τους αντίστοιχους συνδέσμους για επιβεβαίωση:

1.    Διδακτορική διατριβή με θέμα ‘Η Ταυτότητα της Ευρωπαϊκής Πόλης μέσα από τον θεσμό της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης’. Πρωτότυπη επιστημονική εργασία, που οδήγησε στην καθιέρωση νέων εννοιών και μεθόδων αναγνώρισης της Χωρικής Ταυτότητας της Ευρωπαϊκής Πόλης και της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης, ένα εργαλείο χρήσιμο για τον προγραμματισμό / σχεδιασμό της ΠΠΕ και την διασφάλιση της παρακαταθήκης του θεσμού στην πόλη, μετά την ολοκλήρωσή του.

 https://phdtheses.ekt.gr/eadd/handle/10442/27192

2. Δημοσιεύσεις σε Συνέδρια – διεθνείς επιστημονικές εκδόσεις: Πιο πρόσφατη στον τόμο των Πρακτικών του Συνεδρίου με τίτλο ‘ImpactandLegacyoftheEuropeanCapitalsofCultureProgram”και τίτλο άρθρου  «‘Eurocal’ Cultural-and-SpatialIdentity: EpistemologicalFoundationandPrinciplesforaSuccessfulECoCBidandLegacy»,Timisoara, 2024. SpringerPublications, 2026

https://link.springer.com/chapter/10.1007/978-3-032-12205-6_11

3. Αυτοδύναμη διδασκαλία του μαθήματος ‘Αστική Ανάπλαση και Πολιτιστική Κληρονομιά’ του Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών ‘Αστική Ανάπλαση και Ανάπτυξη’ του Τμήματος Μηχανικών Χωροταξίας, Πολεοδομίας και Περιφερειακής Ανάπτυξης του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας

https://drive.google.com/file/d/16qzED5GFTL-X2DoXV5ItBXrnnnmjaMTk/view?usp=sharing

Βέροια, Βλαχογιάννειο Μουσείο Νεότερης Ιστορίας και Τέχνης

(αρχιτέκτων επανάχρησης: η συγγραφέας του άρθρου)

4. Διάλεξη στο Πανελλήνιο Συνέδριο και Workshop«Αστική Ανάπλαση και Ανάπτυξη: Πολιτισμός – Τουρισμός – Αγορά Ακινήτων»,Τμήμα Μηχανικών Χωροταξίας, Πολεοδομίας και Περιφερειακής Ανάπτυξης, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, με θέμα ‘Γλασκώβη Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης 1990: Χωρικός Προγραμματισμός και Ταυτότητα της Πόλης’

https://drive.google.com/file/d/1PBnUdyMGZTWUyufy8jruOr1g7Vy04NbK/view?usp=drive_link

5. Συμμετοχήστο4^οΔιεθνέςΣυνέδριοτηςInternational Place Branding Association (IPBA), μετηνεισήγηση ‘European Capital of Culture (ECoC) 2020 – 2033: Improving Concepts, Methods and Guidelines for the ECoC – Candidacy Preparation and ex-ante & ex-post Evaluation’

https://drive.google.com/file/d/1eAjwI7O1n9zvlrsbOeQXI0VLwxqXkcB5/view?usp=sharing

6. Διάλεξη στην Περιφερειακή Ένωση Δήμων Κεντρικής Μακεδονίας (ΠΕΔΚΕ) με θέμα ‘Στρατηγικό Πλαίσιο Αναγνώρισης και Αναβάθμισης της Χωρικής Ταυτότητας του Πολεοδομικού Συγκροτήματος Θεσσαλονίκης’

https://drive.google.com/file/d/1iXJLqsGt5RGHUHk4qroSSa2fLgWGFyms/view?usp=sharing

7. Συμμετοχή στο Συνέδριο του Τμήματος Αρχιτεκτόνων, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, με τίτλο ‘Πόλη υπό Κατασκευή’ και τίτλο εισήγησης ‘Αστική Χωρική Ταυτότητα Μητροπολιτικών Περιοχών: Παρακαταθήκη και Προοπτική, η περίπτωση της Θεσσαλονίκης – Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης 1997

https://drive.google.com/file/d/1npdC6u6ZAJlkP7AFnZev2PR6MrOViYbp/view?usp=sharing

8. Γενική Σύμβουλος της Τρίπολης υποψήφια για τον θεσμό της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης 2021 (μέχρι τις ενδιάμεσες αυτοδιοικητικές εκλογές)

https://drive.google.com/file/d/1AV-N5Vv4IHRJnV3y4wepvnIAoJn8gOBk/view?usp=sharing

9. Συγγραφή και επιμέλεια Αφιερώματος στην έκδοση EuropeNow, του ColumbiaUniversity, USA, με τίτλο ‘ARound table on the European Capitals of Culture’,με τρεις συνεντεύξεις κορυφαίων των ΠΠΕ και δύο άρθρα μου

https://www.europenowjournal.org/issue-52-july-2023/. Ειδικότερα,

9.1.Introduction (own article)

 https://www.europenowjournal.org/2023/07/06/introduction-to-the-roundtable-on-the-european-capitals-of-culture/

9.2.Building Europeaness through the European Capitals of Culture: An Interview with Steve Green

https://www.europenowjournal.org/2023/07/06/building-europeanness-through-the-european-capitals-of-culture-an-interview-with-steve-green/

9.3.Eleusis2023 and the Mysteries of Transition: An Interview with Michail Marmarinos

https://www.europenowjournal.org/2023/07/06/eleusis2023-and-the-mysteries-of-transition-an-interview-with-michail-marmarinos/

 9.4.Urbanism and the European Capitals of Culture: Eleusis2023 (own article)

https://www.europenowjournal.org/2023/07/06/urbanism-and-the-european-capitals-of-culture-eleusis2023/

9.5. Reflections on the Next Round of European Capitals of Culture: An Interview with Ulrich Fuchs

https://www.europenowjournal.org/2023/07/06/reflections-on-the-next-round-of-european-capitals-of-culture-an-interview-with-ulrich-fuchs/

10. Συμμετοχή στο Συνέδριο του Πανεπιστημιακού Δικτύου των Πολιτιστικών Πρωτευουσών της Ευρώπης (UNeECC). Τίτλοςσυνεδρίου   ‘Cultural Bridging: European Territories & Cultural Metamorphoses (Narratives, Participation, Sustainable Innovation)’ . Τίτλοςεισήγησης‘Cultural and Urban Planning & Design in Europe: Setting the Context for a post-graduate e-Learning Course’, Avignon, 2025 (Πρακτικάυπόέκδοση).

11. Εμπειρογνώμων της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τον θεσμό της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης (2022 μέχρι σήμερα)

https://docs.google.com/document/d/1mue3b_OmVIV1Vsst2h0tG-R9XQlcLOwq/edit?usp=sharing&ouid=118132583125425780228&rtpof=true&sd=true

12. Συμμετοχή μετά από πρόσκληση στη Διαβούλευση της ΕΕ για τον θεσμό της ΠΠΕ μετά το 2033

https://drive.google.com/file/d/1wgFgYIqEGt83D7EcKExCp17DopBzq2vA/view?usp=sharing

Εάν κάποιο μέλος από τις δύο Ομάδες Έργου διαθέτει δημοσιευμένο έργο σχετικό με τον θεσμό της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης, το καλώ να το κοινοποιήσει, συνοδευόμενο από τους αντίστοιχους ηλεκτρονικούς συνδέσμους τεκμηρίωσης και επιβεβαίωσης.

Επί του πιεστηρίου: Μόλις έλαβα πρόσκληση να συμμετάσχω ως Διακεκριμένη Ομιλήτρια (Distinguished Speaker) στο Παγκόσμιο Συνέδριο με τίτλο ‘9^th Edition of Advanced Materials Science– World Congress’, που θα πραγματοποιηθεί στη Βιέννη, στις 22–23 Μαρτίου 2027. Μου ζητήθηκε να παρουσιάσω την πλέον πρόσφατη δημοσίευσή μου για τις Πολιτιστικές Πρωτεύουσες της Ευρώπης, με τίτλο: «‘Eurocal’ Cultural-and-SpatialIdentity: Epistemological Foundation and Principlesfora Successful ECoCBidand Legacy»(Springerpublication, 2026). Πρόκειται για ιδιαίτερη τιμή, για την οποία αισθάνομαι βαθιά ευγνωμοσύνη.

Στο πλαίσιο του επετειακού έτους, της 50ής επετείου του Συλλόγου Κολινδρινών Αλεξανδρείας «Παυσίλυπος», τελέστηκε πανηγυρικός Εσπερινός με αρτοκλασία στο παρεκκλήσι των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, στον Βάλτο Κολινδρού, με μεγάλη συμμετοχή πιστών. Το Διοικητικό Συμβούλιο του συλλόγου «Παυσίλυπος» θέλει να ευχαριστήσει δημόσια, καταρχάς, την ενορία του Νεοχωρίου και τους κατοίκους του για τη συνεργασία και τη φιλοξενία τους.

Ευχαριστούμε επίσης θερμά όλους τους φίλους και τα μέλη του συλλόγου που τίμησαν με την παρουσία τους την εκκλησιαστική μας γιορτή. Ιδιαίτερες ευχαριστίες οφείλονται σε όσους συνέβαλαν με αγάπη και ενθουσιασμό στην προετοιμασία της γιορτής, καθώς και στην προσφορά λιχουδιών. Η πολύτιμη βοήθειά σας, η συνεργασία και η παρουσία σας συνέβαλαν καθοριστικά στην επιτυχία της εκδήλωσης και ανέδειξαν το πνεύμα ενότητας και διακονίας που μας χαρακτηρίζει.

Ευχόμαστε ο Θεός να χαρίζει σε όλους υγεία, δύναμη και κάθε ευλογία. Είθε να είστε πάντα καλά και να συνεχίσουμε με την ίδια αγάπη να στηρίζουμε τις δράσεις και τις παραδόσεις του συλλόγου μας.

Με εκτίμηση,

«Το Διοικητικό Συμβούλιο»

Της Θεοδώρα Νιώπα,

Κοινωνική Λειτουργός,

MSc Ιατροδικαστικής - Ψυχιατροδικαστικής,

Διευθύντρια, Κέντρο Αρωγής και Ενδυνάμωσης Εφήβων,

Πρωτοβουλία για το Παιδί

Μετά τη δημοσιοποίηση ενός πρόσφατου τραγικού περιστατικού που αφορούσε εφήβους, το θέμα έφτασε και στο γραφείο του Κέντρου Αρωγής και Ενδυνάμωσης Εφήβων, της «Πρωτοβουλίας για το Παιδί». Πολλά παιδιά το έφεραν στις συνεδρίες, όχι μόνο με αναστάτωση και σύγχυση, αλλά και με έντονο προβληματισμό για τον τρόπο που προβλήθηκε.

Κάποια παιδιά είπαν ότι μια τέτοια είδηση, όταν παρουσιάζεται με ένταση, επανάληψη και λεπτομέρειες, μπορεί να κάνει μεγάλη ζημιά. Ανησύχησαν για άλλα παιδιά που μπορεί να κάνουν «κακές σκέψεις» για τον εαυτό τους και εξέφρασαν την ευχή να μη συμβεί ξανά.

Ένα από τα παιδιά είπε: Πολλές φορές σκέφτομαι ότι «Αυτός ο κόσμος δεν είναι για μένα». Και το ακούμε πολύ συχνά κατά την αλληλεπίδρασή μας με τα παιδιά, πολλές φορές το ακούμε και από γονείς.

«Αυτός ο κόσμος δεν είναι για μένα.»

Αυτή η φράση δεν είναι πάντα κραυγή. Είναι διαπίστωση. Πίκρα.

Είναι η αρχή μιας απομάκρυνσης από τη ζωή, τους ανθρώπους και το μέλλον.

Τα παιδιά σήμερα μεγαλώνουν μέσα σε έναν κόσμο γεμάτο αντιφάσεις.

Από τη μία, εμείς οι ενήλικες τους μιλάμε για σεβασμό στον νόμο, για την αξία της εκπαίδευσης, για τη σημασία της προσπάθειας, της δικαιοσύνης, της αλληλεγγύης, της αξιοπρέπειας. Τους λέμε ότι πρέπει να προσπαθήσουν, να σπουδάσουν, να φερθούν σωστά, να σεβαστούν τους κανόνες, να χτίσουν το μέλλον τους με κόπο.

Από την άλλη, με τον τρόπο που ζούμε, με την καθημερινότητά μας, με τις σιωπές και τις υποχωρήσεις μας, πολλές φορές τους δείχνουμε κάτι διαφορετικό.

Τους δείχνουμε ότι η ζωή των ενηλίκων είναι εξάντληση. 

Η εργασία, δοκιμασία. 

Η επιβίωση, μόνιμο άγχος. 

Η δικαιοσύνη, αβέβαιη. 

Ότι η αξιοκρατία δεν λειτουργεί πάντα. 

Ότι όποιος έχει εξουσία μπορεί συχνά να επιβάλλεται. 

Ότι μπροστά στο άδικο πολλοί σωπαίνουν, όχι επειδή συμφωνούν, αλλά επειδή φοβούνται.

Οι έφηβοι καταλαβαίνουν πολλά. Στις αφηγήσεις πολλών εφήβων, η κοινωνία αρχίζει να εμφανίζεται ως μια πυραμιδική δομή. Δεν το διατυπώνουν πάντα με αυτούς τους όρους, αλλά το περιγράφουν καθαρά: κάποιοι έχουν δύναμη και κάποιοι όχι. Κάποιοι μπορούν να μιλήσουν και κάποιοι αναγκάζονται να σωπάσουν. 

Βλέπουν τους γονείς τους να κουράζονται, να αγωνιούν, να υποχωρούν, να καταπίνουν αδικίες, να προσπαθούν να σταθούν όρθιοι μέσα σε έναν κόσμο που συχνά δεν τους φέρεται με σεβασμό. Και αυτό που μοιάζουν να αντιλαμβάνονται είναι ότι αυτό που κρατά πολλές φορές αυτή τη δομή όρθια δεν είναι η δικαιοσύνη, η αξιοκρατία ή η εμπιστοσύνη. Είναι ο φόβος, η εξάρτηση, η σιωπή και η ανάγκη της επιβίωσης.

Και τότε ραγίζει η εμπιστοσύνη: η πίστη τους ότι οι ενήλικες λένε την αλήθεια.

Την ίδια στιγμή, ο ψηφιακός κόσμος τους προσφέρει μια εντελώς διαφορετική εικόνα. Μια εικόνα γρήγορης επιτυχίας, πολυτέλειας, δύναμης, επιφάνειας και επιβολής. Εκεί η γυναίκα εμφανίζεται συχνά ως αντικείμενο. Ο άντρας ως απειλή, ως κυρίαρχος ή ως κακοποιός. Η παρανομία παρουσιάζεται σαν εξυπνάδα. Η επίδειξη σαν αξία. Το χρήμα σαν ταυτότητα. Ο φόβος σαν μέσο κοινωνικής ισχύος. Κανείς όμως δεν δείχνει καθαρά το κόστος: τι αφήνει όλο αυτό στην ψυχή, στις σχέσεις, στον τρόπο που τα παιδιά μαθαίνουν να βλέπουν τον εαυτό τους και τους άλλους.

Πολλές φορές μας λένε οι έφηβοι:

«Όλα όσα μας λέτε είναι ψέματα.»

Μας λέτε για σεβασμό, αλλά βλέπουμε ότι συχνά επιβιώνει καλύτερα όποιος επιβάλλεται.

Μας λέτε για δικαιοσύνη, αλλά βλέπουμε ότι το άδικο συχνά μένει ατιμώρητο.

Μας λέτε για εκπαίδευση, αλλά βλέπουμε ανθρώπους που σπούδασαν να φεύγουν από τη χώρα ή το να μείνει κανείς εδώ μοιάζει με καταδίκη.

Μας λέτε για αξιοπρέπεια, αλλά σας βλέπουμε να υποχωρείτε μπροστά σε ανθρώπους που έχουν εξουσία πάνω σας.

Μας λέτε για αλληλεγγύη, αλλά βλέπουμε ότι ο καθένας παλεύει μόνος του.

Αυτό που πολλές φορές εμφανίζεται ως εφηβική αντίδραση, ως άρνηση, ως παραβατικότητα ή ως πρόκληση, δεν είναι πάντα μόνο αυτό. Είναι μια σκοτεινή μορφή διαμαρτυρίας. Μια προσπάθεια των παιδιών να απορρίψουν έναν κόσμο που τους φαίνεται υποκριτικός.

Άλλες φορές ακούμε:

«Αν αυτός είναι ο κόσμος σας, δεν θέλω να ανήκω σε αυτόν.

Αν οι κανόνες σας ισχύουν μόνο για τους αδύναμους, τότε θα φτιάξω άλλους κανόνες.

Αν η καλοσύνη δεν προστατεύει, θα δοκιμάσω τη δύναμη.

Αν η δικαιοσύνη δεν λειτουργεί, θα δοκιμάσω τον φόβο.

Εκεί απαιτείται μεγάλη προσοχή.

Όχι για να δικαιολογήσουμε τη βία, την επιβολή και την παραβατικότητα.

Αλλά για να καταλάβουμε τι μπορεί να κρύβεται πίσω από όλα αυτά: μια βαθιά δυσπιστία απέναντι στον κόσμο των ενηλίκων.

Γιατί τα παιδιά δεν αμφισβητούν μόνο τους κανόνες. Αμφισβητούν την ειλικρίνειά μας.

Αυτή είναι ίσως η πιο μεγάλη κατηγορία που μας απευθύνουν.

Όχι ότι δεν τους δόθηκαν αρκετά, αλλά ότι δεν είμαστε ειλικρινείς στον τρόπο που τους παρουσιάζουμε τον κόσμο.

Αυτό φαίνεται έντονα και στον τρόπο που πολλά παιδιά μιλούν για την εκπαίδευση.

Τους λέμε ότι το σχολείο είναι εισιτήριο για τη ζωή. Όμως πολλά παιδιά βιώνουν το σχολείο σαν έναν άκαμπτο μηχανισμό δοκιμασίας. Επτά ώρες στο σχολείο, άλλες τόσες σε φροντιστήρια, γονείς που εξαντλούνται οικονομικά για να στηρίξουν αυτόν τον αγώνα, ατέλειωτη αποστήθιση, άγχος, σύγκριση, εξετάσεις και στο τέλος μια υπόσχεση που δεν μοιάζει πια βέβαιη.

Γιατί ακόμη και όσοι «τα κατάφεραν» συχνά δεν νιώθουν ότι έβγαλαν εισιτήριο για μια καλύτερη ζωή εδώ. Πολλοί έβγαλαν εισιτήριο για αλλού. Για μια άλλη χώρα.

Όλο και περισσότερο ακούμε:

«Δεν θέλω να κάνω παιδιά, γιατί να ζήσουν αυτό που ζω;». Δεν αναφέρονται στη δυσκολία του γονεϊκού ρόλου. Μιλούν για έναν κόσμο που δεν του φαίνεται άξιος να συνεχιστεί. Μιλούν για μια ζωή που του παρουσιάζεται περισσότερο ως βάρος παρά ως δώρο.

Εκεί είναι η ευθύνη μας.

Να μην απαντήσουμε στην απελπισία των παιδιών με κηρύγματα.

Να μην τους πούμε απλώς «έτσι είναι η ζωή».

Να μην τους ζητήσουμε να προσαρμοστούν απλώς σε έναν κόσμο που και οι ίδιοι ξέρουμε ότι συχνά είναι άδικος, κουρασμένος και αντιφατικός.

Να τολμήσουμε να τους πούμε κάτι πιο αληθινό:

Έχεις δίκιο να βλέπεις τις αντιφάσεις. Έχεις δίκιο να θυμώνεις με την υποκρισία.

Έχεις δίκιο να μη σου αρκούν τα λόγια μας. Έχεις δίκιο σε πολλά. Αλλά: Δε χρειάζεται να γίνεις σκληρός για να προστατευτείς από τη σκληρότητα.

Και αυτό είναι το δύσκολο εγχείρημα. Δε μπορούμε να πείσουμε τα παιδιά ότι ο κόσμος είναι καλός. Μπορούμε όμως να δείξουμε ότι ο κόσμος μπορεί ακόμη να αλλάζει μέσα από ανθρώπους που δεν παραιτούνται από την αλήθεια, τη σχέση, τη δικαιοσύνη και τη φροντίδα.

Να τους δείξουμε ότι η αντίσταση στην υποκρισία δεν είναι η σκληρότητα, η επιβολή του φόβου, η βία, η παραίτηση. Το μούδιασμα...

Αντίσταση είναι να μη γίνεις αυτό που σε πονάει. Η αληθινή αντίσταση είναι να φτιάξεις, μαζί με άλλους, μικρούς τόπους όπου ο κόσμος είναι λίγο πιο αληθινός από αυτόν που παρέλαβες.

Ένα σπίτι όπου το παιδί μπορεί να μιλήσει. Ένα σχολείο όπου δεν μετριέται μόνο η επίδοση. Μια παρέα όπου η δύναμη δεν σημαίνει εξευτελισμός. Μια κοινότητα όπου η αδικία δεν περνά πάντα σιωπηλά. Έναν ενήλικα που όταν φοβάται, δεν το κρύβει πίσω από υποκρισία, αλλά λέει:

«Φοβάμαι, αλλά θα προσπαθήσω να σταθώ σωστά. Και αν δυσκολεύομαι, ακόμη κι αν αποτύχω, θα συνεχίσω να προσπαθώ.»

Ίσως αυτό χρειάζονται τα παιδιά περισσότερο από τις τέλειες απαντήσεις μας.

Να μας δουν να προσπαθούμε να ζούμε λίγο πιο κοντά σε αυτά που τους διδάσκουμε.

Να μας δουν να εργαζόμαστε υπέρ του δικαίου.

Να μας δουν να ζητάμε συγγνώμη.

Να μας δουν να μην υποκρινόμαστε ότι όλα είναι καλά.

Να μας δουν να μην παραδίδουμε τον κόσμο στους πιο θορυβώδεις, στους πιο ισχυρούς, στους πιο κυνικούς.

Γιατί τα παιδιά δεν χρειάζονται μόνο να τους μιλήσουμε για ψεύτικη ελπίδα.

Χρειάζονται να τη δουν να συμβαίνει μπροστά τους: Μικρή. Ατελής. Καθημερινή.

Αλλά αυθεντική.

Ίσως να μην μπορούμε να τους υποσχεθούμε ότι όλα θα αλλάξουν γρήγορα. Μπορούμε όμως να τους δείξουμε ότι δεν έχουμε παραιτηθεί.

Σε αυτόν τον κόσμο... χρειαζόμαστε και εσένα.

Με βαθιά συγκίνηση και σεβασμό στη μνήμη των προγόνων μας, ο Μορφωτικός Σύλλογος «Η ΜΙΕΖΑ» Κοπανού σας προσκαλεί στην εκδήλωση δενδροφύτευσης που θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 23 Μαΐου και ώρα 19:00 στην Κεντρική Πλατεία Κοπανού, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων μνήμης της19ης Μαΐου για τη Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού.

«Κάποτε τους πήραν τη γη. Μα δεν μπόρεσαν να τους πάρουν τη μνήμη.

Και η μνήμη έγινε τραγούδι. Έγινε προσευχή. Έγινε ρίζα βαθιά μέσα στον χρόνο.»

Σας περιμένουμε για να ενώσουμε το παρελθόν με το μέλλον μέσα από μια συμβολική πράξη αφιερωμένη στις ρίζες που χάθηκαν, αλλά δεν ξεχάστηκαν ποτέ. Κάθε δέντρο που θα φυτευτεί θα αποτελέσει σύμβολο ζωής και συνέχειας πλαισιωμένο από μουσική, μαρτυρίες και τελετή μνήμης.

Η παρουσία σας θα αποτελέσει τιμή και δύναμη στη συλλογική αυτή στιγμή μνήμης και προσφοράς.

«Όσο υπάρχουν άνθρωποι που θυμούνται, οι πατρίδες συνεχίζουν να ζουν»

Με εκτίμηση

Για το Δ.Σ.

 Ο Πρόεδρος                                 Η Γ. Γραμματέας

Γατουρτζίδης Αβραάμ                      Διτσόλα Σταυρούλα

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ ΔΕΝΤΟΦΥΤΕΥΣΗΣ «ΜΙΑ ΡΙΖΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΡΙΖΑ Μ΄»

v  Υποδοχή κοινού 7 μ.μ.

Παίζει χαμηλά ποντιακή λύρα

v  Στην είσοδο.

Ø  ​Μικρά καρτελάκια όπου θα γράφετε:

Ø  τόπο καταγωγής,

Ø  ​όνομα προγόνου,

Ø  ​μια λέξη Μνήμης.

Τα τοποθετείτε στο «ΔΕΝΤΡΟ ΜΝΗΜΗΣ».

v  Εναρκτήριο κείμενο παρουσίασης

v  ​Σύντομη ιστορική αναφορά

v  ​Ανάγνωση Μαρτυρίας

v  ​Τελετή Δενδροφύτευσης

Καθώς θα φυτεύεται κάθε δέντρο (8) οκτώ συνολικά, θα ακούγεται από κάθε ομάδα (8 συνολικά):

Ø  ​όνομα πόλης/χωριού,

Ø  ​όνομα προγόνου,

Ø  ​Μια λέξη

§  ​«για το Καρς»

§  «για την Τραπεζούντα»

§  «για όσους χάθηκαν»

§  «για τη μνήμη»

§  «για τις επόμενες γενιές»

v  ​Συμβολική δράση παιδιών

Τα παιδιά:

Ø  ​ρίχνουν χώμα στις ρίζες

Ø  ​δίνουν κορδέλες

Ø  ​διαβάζουν από μια πρόταση

π.χ. «Θυμόμαστε για να μην ξεχαστεί ποτέ...»

v  Συμβολικές Κινήσεις

Ø  ​353 λευκά χαρτάκια κρεμασμένα σαν φύλλα στο «Δέντρο μνήμης»

Ø  ​Χώμα από πατρογονικά χωριά

Ø  ​Σε γυάλινο δοχείο με επιγραφή: «Το χώμα θυμάται»

Ø  ​Πέτρινο μονοπάτι μνήμης με γραμμένα χωριά του Πόντου

Ø  ​Άδειες καρέκλες – Συμβολίζουν όσους δεν επέστρεψαν ποτέ.

Ø  ​Συμβολικό άναμμα κεριών 353 ρεσό

v  Μικρό ποίημα με παιδιά και χορωδία

v  Ποιητικό κλείσιμο

Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Παρα Μπάντμιντον 2026:Έχει γίνει παράδοση τα τελευταία χρόνια, η Αλεξανδρούπολη να φιλοξενεί το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Παρα Αντιπτέρισης (Μπάντμιντον). Το φετινό πρωτάθλημα θα διεξαχθεί το διήμερο 22 και 23 Μαΐου 2026 στο Κλειστό Γυμναστήριο της πόλης που φέρει το όνομα "Μιχάλης Παρασκευόπουλος".

   Το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Παρα Μπάντμιντον διοργανώνεται από την Εθνική Αθλητική Ομοσπονδία ΑμεΑ και θα συμμετέχουν 16 αθλητές και αθλήτριες από 5 αθλητικά σωματεία ΑμεΑ, σε δύο κατηγορίες αμαξιδίων και τριών ορθίων.  

    Το σωματείο μας συμμετέχει ανελλιπώς από το πρώτο πανελλήνιο πρωτάθλημα που διεξήχθη το 2017 στην Αθήνα, έχοντας φέρει πολλές επιτυχίες και είναι από τα λίγα που έχουν αθλητική αναγνώριση. Στο φετινό πανελλήνιο πρωτάθλημα συμμετέχει με μόνο έναν αθλητή, τον ναουσαίο Γιώργο Λούκα, ο οποίος θα αγωνιστεί στο Ατομικό της κατηγορίας SU5 (αθλητές με αναπηρία στα άνω άκρα) και ανάλογα με τις συμμετοχές, ενδέχεται να αγωνιστεί στο Διπλό Ανδρών και Διπλό Μικτό με αθλητή ή αθλήτρια από άλλο σωματείο. Τον αθλητή θα συνοδεύσει στην Αλεξανδρούπολη, ο Τεχνικός Διευθυντής του "Εν Σώματι Υγιεί κ. Καραϊωσήφ Αλέξανδρος.

6ο Αλεξανδρινό Meeting Στίβου:  Για ακόμη μία χρονιά ο ΓΑΣ Αλεξάνδρειας διοργανώνει την κορυφαία αθλητική εκδήλωση υπό την αιγίδα του Δήμου Αλεξάνδρειας και σε συνεργασία με την ομοσπονδία ΣΕΓΑΣ και ΕΑΣ-ΣΕΓΑΣ Κεντρικής Μακεδονίας θα παρουσιάσουν την Κυριακή 24 Μαΐου 2026 ένα ανεπανάληπτο αθλητικό γεγονός. Από το "Εν Σώματι Υγιεί" Α.Σ. ΑμεΑ Βέροιας, θα συμμετέχει στην Σφαιροβολία ο νεαρός αθλητής μας Ντίσιος Νικόλαος-Ραφαήλ συνοδευόμενος από τον προπονητή του Φερφέλη Κωνσταντίνο. Ο αγώνας εντάσσεται στα πλαίσια της προετοιμασίας του αθλητή μας για το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Παρα Στίβου 2026.

Οι αγώνες ξεκινάνε στις 15.00 και θα υπάρχει τηλεοπτική κάλυψη από την ΕΡΤ.